Column Clementie: Schuddebol

De wekelijkse column van Raymond Clement. Deze week: Schuddebol. 

Ik scroll verveeld langs de berichten. Ik struikel niet eens meer over de artikelen over raadsleden die provinciaal de Boer Burger Beweging vertegenwoordigen en bij gebrek aan lijstlengte, gemeentelijk aansluiten bij een lokale fractie. Onvoldoende geschikte kandidaten om BBB te laten meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen van Gulpen-Wittem. Of de oorzaak ligt bij het aantal geschikte kandidaten of het aantal geschikte ideeën, laat ik voor nu in het midden?

Onnozelheid en achterbaksheid, als schijnbaar moedwillig een radiomaker de schuif van de microfoon laat openstaan om zo een burgmeester in een moeilijke positie te brengen. Daar heeft de burgemeester van Valkenburg niemand voor nodig. Daan Prevoo is goed in staat zichzelf in de problemen te brengen als hij dat wil. Als er een burgemeester kan omgaan met het feit dat hem het water over de voeten loopt en de muren achter ‘m instorten is het Prevoo wel.

Radio werd verspreid via de ether. Hier via de etter. Sneeuw is het nieuws deze week. Waar Limburg nog relatief ontzien werd, stort Nederland zich binnen 48 uur in een crisissituatie. Niemand zag ze meer vliegen, we kregen het maar niet op de rails. Paniek. We hebben niets te vrezen van de Russen. Een code Oranje van het KNMI is voldoende elke vorm van weerbaarheid te verlammen. Los van het feit dat de vrees voor een Russische invasie overschat wordt.

De Russen zullen voordat ze hier zijn de Duitse Laagvlakte moeten doorkruisen en die route kent welgeteld 16 Baustelle. Als men Nederland bereikt wordt men geconfronteerd met de périphérique van Klazienaveen. Dat kan maanden duren. En mochten de Russen Zuid Limburg bereiken, laat ze de vergunning procedure volgen om in colonne door de straten te trekken? Ze weten niet hoe snel ze tot achter Wolgograd moeten terug trekken. Laat staan dat de laatste wagentje ook nog graag snoep wil uitgooien. Wat zou Alaaf in het Russisch zijn?

Sneeuw en onbenullige tafereeltjes. Zitten we gevangen in een schuddebol? De trots van elke souvenirswinkel. De lokale onbenulligheid gevangen onder een stolp van vloeistof en snippers. En dan sneeuwt het. De vraag is wie schud onze boel? De aardbeving van maandag jl. op 18km diepte met een kracht van 2.3 op de Schaal van Richter lijkt iedereen te zijn ontgaan. Begrijpelijk. Trump rukt en rammelt in alle geweld aan de schudbol die wereld heet en we komen niet verder dan woorden, interpretaties en duiding aan talkshowtafels.

We bevriezen in vrees, vrezen ongemak en maken ons uit te voet. De sneeuw vliegt ons om te oren en we lezen van onbenulligheid. Om van te schuddebuiken.