Na corona weer open, toch failliet: volgens bestuurder speelde ABN AMRO sleutelrol bij faillissement Saillant

Uit het faillissementsverslag van hotelgroep Saillant blijkt dat volgens de bestuurder vooral het handelen van huisbankier ABN AMRO een doorslaggevende rol speelde bij het faillissement eind 2025. Versnelde aflossingen en het intrekken van krediet zouden de financiële ruimte zodanig hebben beperkt dat voortzetting van het bedrijf niet langer mogelijk was.

Saillant nam in 2019 vier hotels over in Maastricht, Gulpen, Doenrade en Mechelen. De overname werd gefinancierd met leningen van zowel de vorige eigenaar als ABN AMRO. Kort daarna volgde de coronapandemie, waardoor de horeca verplicht moest sluiten.

Volgens het faillissementsverslag kon Saillant daardoor niet meer aan haar betalingsverplichtingen richting bank en Belastingdienst voldoen. Tijdens de coronajaren gaven zowel de bank als de Belastingdienst uitstel van betaling. Die maatregelen boden tijdelijke verlichting, maar zorgden er ook voor dat de schuldenlast opliep en het eigen vermogen sterk afnam.

Exploitatie na corona onder druk
Na het opheffen van de coronamaatregelen kon de hotelgroep volgens het verslag weer een normale exploitatie voeren. Met overheidsinstanties als de Belastingdienst, het UWV en de RVO werden betalingsregelingen getroffen. Daarmee werd het bedrijf operationeel voortgezet, maar financieel bleef de situatie kwetsbaar.

In het faillissementsverslag verklaart de bestuurder dat ABN AMRO in de jaren 2023, 2024 en 2025 aandrong op versnelde aflossing van leningen. Dat betekende dat Saillant sneller geld moest terugbetalen dan oorspronkelijk afgesproken. Volgens de bestuurder ging dit direct ten koste van de liquiditeit: het beschikbare geld om dagelijkse kosten zoals lonen, leveranciers en vaste lasten te betalen.

Kredietlijn ingetrokken
De druk nam verder toe toen ABN AMRO in september 2025 het rekening-courantkrediet introk. Dit type krediet fungeert voor bedrijven als financiële buffer om tijdelijke tekorten op te vangen. Volgens de bestuurder verdween daarmee de laatste ruimte om schommelingen in inkomsten op te vangen.

Uit het verslag blijkt dat tussen april en augustus 2025 nog is geprobeerd om met de bank tot nieuwe afspraken te komen over het behoud van het krediet. Die pogingen liepen volgens de bestuurder op niets uit. Uiteindelijk resteerde voor hem geen andere optie dan het aanvragen van het faillissement.

Doorstart beperkt door huurconstructies
Na het faillissement meldden zich meerdere partijen die interesse hadden in een doorstart van de hotels. Volgens curator mr. E. Roelofs werd die mogelijkheid echter beperkt door de positie van de verhuurders. Zij wilden uitsluitend nieuwe huurovereenkomsten aangaan met de voormalige eigenaar van de hotels.

Daardoor bleven andere gegadigden buiten beeld. De curator wijst erop dat hij de verhuurders heeft gewezen op de belangstelling van meerdere partijen, maar dat zij vasthielden aan eerder gemaakte afspraken.

Verkoop na faillissement
Omdat een bredere doorstart niet haalbaar bleek, zijn de activa van drie hotels verkocht tegen liquidatiewaarde. Met toestemming van de rechter-commissaris werd een bedrag van 116.000 euro betaald voor onder meer inventaris en exploitatierechten. Het hotel in Mechelen maakte geen deel uit van deze verkoop.

De koper nam de huurverplichtingen van de boedel over vanaf 1 februari 2026, wat volgens de curator kosten bespaarde. Daarnaast is afgesproken dat wordt geprobeerd een groot deel van het personeel van de drie locaties opnieuw werk aan te bieden.

In het faillissementsverslag wordt geen oordeel geveld over mogelijk onbehoorlijk bestuur. Dat onderzoek loopt nog.