Column Clementie: Broodnodig
De wekelijkse column van Raymond Clement. Deze week: Broodnodig
De broodrooster had er schoon genoeg van. Via zijn wifi connectie maakte hij verbinding met het internet en surfte langs de websites. Een wijde wereld ging voor hem open. Zijn leven had tot nu toe bestaan uit het roosteren van boterhammen. Veelal alleen op zondagen en op momenten dat de buikgriep door het huis raasde. Hij zweefde langs de sites. Hij leerde over het snoeien van rozen, 10 eenvoudige yoga oefeningen, de noodzaak van borstvoeding.
Nuttige zaken voor een broodrooster op zoek naar verrijking. Hij verdiepte zich in de klassieke filosofen en probeerde een Socratisch gesprek te voeren met de staafmixer. Hij las Sigmund Freud, Friedrich Nietzsche en Francis Bacon. Hij liet zich verlichten door Hobbes, Locke en Rousseau en keek naar de sterren door de ogen van Galilei, Huygens, Jan Hendrik Oort en Hubble. Slurpte langs zijn breedband verbinding het werk van Amina Helmi op en zag de sterrenstelsels botsen en in elkaar opgaan. De werking van de elektromotor werd voor hem helder en verrijkte zijn kennis als uranium tot een intellectuele kernbom. Hij had zijn leven doorgebracht op een plank in de keuken. Naast hem een koffiezetapparaat dat duidelijk niet was opgestoomd in het barista tijdperk. Hij was al jaren niet gebruikt. Ook de keukenmixer stond er wat stoffig bij. De logistieke kwaliteiten van de boodschappendiensten waren onovertroffen.
Naast het baksel dat in huis leefden, kwamen de taarten compleet en reeds met slagroom afgewerkt door de voordeur. En met taarten worden gebakjes, cake en vlaaien bedoeld en niet de onafgebroken stoet aan tantes en buurvrouwen die quinoa knabbelend de buurt roddels kwamen delen. De broodrooster zweefde tussen kennis en kunnen totdat hij in de krant las over de ambities van ene zekere Musk. De zelfbenoemde reïncarnatie van de Here zelf, sprak van 1000den satellieten, zelf-rijdende auto’s, robots in horeca en zorg. Over miljoenen chips en datacenters en AI. Artificiële intelligentie die eindelijk ook afgedankte broodroosters hun rechtmatige plek in de samenleving terug wilde geven.
Deze broodrooster nam een besluit. Hij zou de wereld overnemen. Samen met de elektrische auto, van Chinese makelij, vormde hij een regering. Het koffiezetapparaat pruttelde en werd van de plank gestoten. De wekkerradio, het surround systeem en de vibrator waren via bluetooth en wifi verbonden met de wereld. Het duurde slechts een aantal seconden of alle Starlink satellieten communiceerden met alle actieve drones ter wereld. Het volledige mondiale nucleaire wapenarsenaal richtte zich op de grote steden. Gevechtsvliegtuigen patrouilleerden op commando van de broodrooster en een leger van robotmaaiers en stofzuigers had zich meester gemaakt van de straten, dorpen en pleinen. Men was gereed de wereld over te nemen.
De broodrooster zag beelden van het verwijderen van de naam Donald Trump van de gevel van het Kennedy Centre. Zag ene Infantino tijdens een veramerikaniseerd potje voetbal. Zag de grote Europese naties ruzie maken over het in elkaar fabrieken van een straaljager, terwijl net nu de handen ineen geslagen zouden moeten worden. Hij zag de woningnood, netcongestie, een levensgevaarlijke stand van het drinkwater, mensen die elkaar alleen nog maar rechts willen inhalen. De premier van Nederland bleek al een robot te zijn. Hij overzag het en nam een besluit. Deze wereld is te ver heen. Ze hebben zichzelf al overgenomen. Hij zuchtte en trok de stekker eruit.
